February 13, 2015

Kade keha si Tun........

This article was prepared on paper towards the end of year 2010. At that time, I had job offers from Tata Consultancy Services, Tech Mahindra, also to be National Chief Marketing Head at FreshersWorld, various Internship offers from Microsoft India Development Center, option to pursue MS/PhD from MUM, Iowa or any reputed institution etc. But I left everything for reasons still unknown. Maybe, because my Motivating M FACTOR, behind all these achievements was missing. 

A lesser known fact to the world is that I also appeared for an SSB interview at Allahabad (the so called Rejection Center) in 2010 (TGC entry), just out of curiosity. I was the first one to be screened in from the batch. Performed those silly tasks for the first time in life and that too quite impressively about which even I was at first doubtful. The entire board was shocked to hear a NO from me in the Conference to their last question whether I really wanted to join the Army.

At another instance, I also cleared the UPSC's CAPF exam but willfully remained absent from the next rounds of the selection process. I had to tell a few people that I got medical out; To some I told that I got out in the ground tasks, just because nobody believes hearing the Truth these days.

Na, I had some other tastes & priorities. 
I should say that I had left everything to the Destiny-to the Free Flow of events. I cannot spoil my life imitating others, that too for no good reason.


I could not manage typing this article then & hence it was not published on this blog. But today, thankfully due to some public demand, I am able to present it here for The sincere reader.

DISCLAIMER: By no means I intend to hurt anybody's sentiments.

Kade keha si Tun,
Ke Bilaspur/ Hamirpur/ Chandigarh/ Hoshiyarpur/ Jalandhar ni jaana paina.

Kade keha si Tun,
Ke ghar deyaan ton bahar ni jaana.

Kade keha si Tun,
Ke haddon bahar ni jaana.

Kade keha si Tun,
Ke wich pardesaan vi naal hi jaana.

Kade keha si Tun,
Ke ik-dooje de wagair ni reya jaana.

Kade keha si Tun,
Ke menu gharon bhaja ke le jaana paina.

Kade keha si Tun,
Ke meri behan de through mere ghar wadna paina (je hundi te).

Kade keha si Tun,
Ke saari umar saath nibhaana.

Kade keha si Tun,
Ke  PERFECT MARRIAGE MATERIAL haan main.

Kade pucheya si Tun,
Ke B.Tech ton baad ki karna.

Wekh lai, aj asi Pune-Bangalore rehan joge ho gaye,
Foreign assignments ate bahar education lain joge ho gaye,
Tere-Mere ghar deyaan naal gal karan joge ho gaye.

Saari gallan chadd,
Aj asi Tere ghar jaan joge ho gaye.

Tenu bhajaun joge ho gaye,
Teri Maa naal gal karan joge ho gaye.

Jine muhon kaddi har gal poori karayi hai,
Us Sheran Waali da shukraana,
Tere shahar karke aawange.

Thehar ek mahina,
Tere shahar nu salaam karke aawange.

Dukh taan bas eho hi hai,
Jis layi sab mangeya si,
Aj ohi mere naal nahi hai.

Maneya ke saara kam kharaab karan wala main hi si,
Kise ton menu koi gila nahi.

Par eh afsos zarur hai,
Ke jadon pugauniyaan hi ni si,
Te ini saari gallan kahiyaan hi kyun si.

Jede hunde si awaazan dooron maarde,
Aaj kolon di lange, bina bol ke.

Jehde kade saunde vi ni si bina bol ke,
Hun comment vi anonymous paa gaye:

Kade saahan toh pyaara si jo aakhde,
Aj assi KAUN ho gaye.

 Hun baariyan vi ohna bandh kitiyan,
Jo rakhde si boohe khol ke.

Oh waqtan de naal ucche ho gaye,
Niveyan di lodh na rahi.

Saanu kaudiyan nu pher kehda puchda,
Jad heereyan di thod na rahi.

Saanu sone ton vi mehnge mull dass ke,
Kakhan de bhaa gaye tol ke.

Eh taan yaar iddan hi hundi aayi hai,
Nava dastoor na koi.

Rakh oye Vikram dardaan nu dil ch chupa ke,
Fayda ki hai dukh fol ke.

***

Main kenda vi si -
"Bache, Aashiq, Fakir sada masoom hi rende ne,
Ik vishwas che hi zindgi kat lende ne"

Hun vi main uthe hi khada haan,
Jithe aakhri var vekhya si Tain,
Te uthe hi hamesha khada milaanga Tenu,
Bas ik aas che..........

Bas ik aas che.......
That one day you'll return,
You'll return to be MINE, ONLY MINE, FOREVER ...!




Jai Mata Di - A Trip full of Reluctance, Petitions & Committment

This article was prepared on paper in the year 2011, about a month before my first family trip to Sri Vaishno Devi.
I could not manage typing it then & hence it was not published on this blog. But today, due to some unexplainable & mysterious happenings, I am able to present it here. Thank you Maa.



Aaj aa zarur raha hun Maa,
Par kuch chut raha hai.

Ye to keh nahi sakta,
Ke pehle bulawa nahi aaya,
Par fir bhi shukar hai,
Ke ab to aa raha hun Maa.

Ye to hai ke ab kisi aur jariye se aa raha hun,
Par chaliye, ghar to Aapke hi aa raha hun.

Kaafi socha (ek dharam sankat tha) ke ab us shahar kaise jaaun,
Ke is baar bhi irada badal dun,
Par kiya hua ek puraana waada yaad raha.

Ye bhi shayad koi wajah thi ke main 10 dinon se Mahabharat dekh raha tha,
Moral of the story aaj fir samajh aaya:

"Karam karo, fal tumhare haath mein nahi hai.
 Bas apne Dharam ka paalan karo, baaki tension chadd do"
----------- Sh Krishan Ji in conversation with Mr Arjun

Fir ultimately, maine bhi yahi tark nikala,
Ke afterall, hun to main bhi ek Dharam yudh ki condition mein hi.

Karam Kshetra se hi mujhe fir bulawa aaya hai,
Ab bhi agar main Karam nahi karunga,
Tab fir se Fite Mu.

Moreover, I am not fighting for a wrong cause. Actually, I am fighting with nobody but with myself for the past 2-3 years.

Atleast, I can now involve my dear Krishan ji into the picture (just for the sake of bit more security).

Rest, everybody knows the role He played during the greatest war,
Especially during the last fight between Bhima & Duryodhan.

Also, since Osama too could not be handled by the USA without moving into his territory,
I realised I too can take some lesson from this.

Now coming back to the point:

Hey Maa, kabhi maine socha tha ke Aapke Darbar mein hi Aapki beti se uska haath mangunga (even plan bhi kiya tha), par ye plan execute hone se pehle hi kuch aisa ho gaya, jo aaj tak meri samajh mein nahi aaya.

Kabhi lagta hai, ke meri apprach hi galat thi,
Obviously, galat to thi hi jo is Kalyug mein bhi itna delay kiya

Par main aa raha hun Maa,
Is baar khud Maa se hi beti ka haath maangne.

Aapka diya kaafi kuch hai Maa,
Khush rahegi beti Aapki.

Agar uske pasand ki koi cheez nahi bhi hai abhi,
To use bhi lage haath dedo Maa.


Aisa kaise ho payega,
Main nahi jaanta

Par haan Maa,
Itna zarur hai, ke itihaas gawah rahega is tareekh ka,
Ye itihaas hi hai,
Jo Aapki pooja karta hai,
Jo jaanta hai ke Aap apne bhakton ko khali haath nahi modti

Force to main bhi kisiko karta nahi,
But logon ka Aap par vishwas bana rahe,
Yahi meri dua hai Aapke liye bhi.

Baaki dekho Maa, ye bhakt khud to pehli baar hi pahunchega aapke Dar pe,
Par haan, mere kisse to pehle bhi pahunche hi hain Aapke paas.

Aapko unhi kisson ka waada Maa,
Apne is bete ka khyaal rakhna.

Agar is sangharsh ko Dharam yudh ki form mein le hi liya hai to please dekh lena Maa,
Main to keval hamesha ki tarah, haath jodkar naman ki karta hun.

Aapke paas kis cheez ki kami hai Maa,
Meri laaj rakhna.

Kirpa karo Maa,
Kai baar suni hai Aapne meri,
Ek baar fir sahi.

Zada jajbaati ho raha hun main,
Bas itna jaanta hun,
Ke agar pehle wo din dikhaye the Aapne,
To fir kyun nahin?



Story ki to Happy Ending honi chahiye na Maa,
Bhagwaan pe vishwas to tabhi karta hai insaan.

Agar meri file close bhi ho chuki ho to please use reopen karke priority pe re-investigate karwa do Maa.

Even the Bible says something very interesting about TRUE LOVE (1 Corinthians 13:4, 8) :


Aap to jaante hi ho Maa,
Par kuch khaas doston ki jaankaari ke liye:

Main aaj bhi wahin hun,
Wahin hun jahan Tumne mujhe aakhri baar dekha hoga,
Wahin hun, sirf ek intezaar mein.................

February 10, 2015

Tun, aa ki kitta?

This article was prepared on paper in the year 2009, sometime after May. But I could not manage typing it then & hence it was not published on this blog. But today, thankfully due to some public demand, I am able to present it here for The sincere reader.


Main kade socheya ni si,
Menu tain sochi paaya.

Main kade boleya ni si,
Menu tain bolan laaya.

Main kade kuch different khaanda ni si,
Menu tain khaan da chaj sikhaya (remember the tasteless soup?).

Main kade bela ghumda ni si,
Menu tain ghuman-gheriyan che paaya.

Main kade style ni si maarda,
Menu tain dressing sense waare sikhaya.

Main top ni si karda,
Menu tain topper vi banaya.

Main kade kise naal fazul gal ni si karda,
Aah wekh, menu tain likhan laata.

Main kade kise nu SMS ni si karda,
Tain mera inbox hi bharta.

Tun ki kitta mere layi,
Shayad tenu ehsaas nahi.

I have no shame in saying it but tain menu banda banaata.

Maneya ke main apne end te bahut kuj te ni kitta,
Sahi waqt da intezaar karda reha,
Par haan, man hi man che ik wadiya jeha ghar zarur bana leya si, jo tenu kade disya hi nahi.

Main darda si ke is faqir di jholi che jo ik heera aake dig peya hai oh kite kho na jaave.

Par, menu ki pata si ke jis ghar diyaan neehan (walls) nu main saja reha si, udi chatt te main paayi hi nahi.

Tain inna anna karta si ke kade chatt paan di lod hi mehsoos na hoyi (taken for granted).

Par, jhatka bada lageya jadon use chatt waali khaali thaan ton oh heera aape hi bhudak ke bahar chala geya, te main neehan hi bharda reh geya.
Tun, aa ki kitta?


Pata vi ni chaleya ke main sahi si ya galat,
Par experience te ehi kenda hai ke kachi neehan te chatt kade bauta der tikdi nahi; bhaaven oh tuhaade favourite tank de armour wargi majboot hi kyun na hove.

Mere ghar da future te aan waala time hi dassega,
Par chatt de bhaar thalle kite dab na jaayo Madam.


Jithe inna kuch tain sikhaaya menu,
Aa last waala judaai da lesson na vi sikhaandi te chalna si,
Par shayad ishq di padhayi ide wagair adhuri hi hundi hai,
Naale fer eh pata vi kiven chalu ke mere supne de ghar diyaan neehan di majbooti zaada hai ya teri chuni hoyi chatt di?


February 9, 2015

Mera Dil hi Jaanta hai........

This article was prepared on paper in the year 2011. But I could not manage typing it then & hence it was not published on this blog. Basically, this was written when I reluctantly returned back to HPU after deferring the job offers at Tech Mahindra & TCS. I had not applied for M.Tech there in the year 2010 just because I had started hating that place badly after 2009. An year was wasted. But I had no other option than returning back in the year 2011 as a Guest Faculty.


Jab un raahon se ab gujarta hun,
Mera Dil hi jaanta hai, kaisa mehsoos karta hun.

Jahan kabhi khud ko hi luta aaya tha main,
Aaj wahin par apna wajood talaash karta hun.


Jin raaston pe kabhi zindagi ka matlab seekha tha,
Aaj wahin ki dhool, dil ko dard pahunchati hai.

Jis jagah ne mujhe mujhse hi cheen liya,
Mera Dil hi jaanta hai, aaj wahan jaane se uspar kya gujarti hai.

Ye Jahaan samajhta hai ke main bahut khush hun,
Us anjaan ko kaise samajhaun apni is muskurahat ka raaz.

Jis jagah ka naam main nakshe se mita dena chahta tha (HPU),
Aaj wahin pahunchne ke liye jab bus ki raah dekhta hun,
Mera Dil hi jaanta hai, kaisa mehsoos karta hun.

Kuch jaane-pehchaane chehre jab mera ye badla roop dekhte hain,
Mera Dil hi jaanta hai, kaisa mehsoos karta hun.

Kadam na chahte hue bhi jab un raston pe badhte hain,
Mera Dil hi jaanta hai, kaisa mehsoos karta hun.

Maana ke mere padhaaye hue aaj bahut bade ban gaye hain,
Maana ke ab hum unke layak nahin,
Par jab ab auron ko majboori mein padhaana padta hai,
Keval mera Dil hi jaanta hai, kaisa mehsoos karta hun.

Jin kamron ke bahar baithkar saara-saara din gujarta tha,
Aaj unke andar jakar padhaata hun (ICDEOL),
Par jab bhi nazar bahar un sidiyon par padti hai (Hostel wali),
Mera Dil hi jaanta hai, kaisa mehsoos karta hun.

Hazaron nazren mujhse sawaal karti hain,
Ab unhe kaise samjhaun apni is haalat ka kaaran.

Aaj log mujhe apna guide banane ko taraste hain,
Ab unhe kaise samjhaun ke main kisi ko kya guide karunga,
Mera to apna Guide hi mujhe majhdaar chodkar kahin kho gaya hai.

Ab na to kisi aur ki aas baaki hai,
Na jeene ki hi aas baaki hai,
Bas Mera Dil hi jaanta hai us par kya guzar rahi hai.